Column IX 2016

GEMEENSCHAPPELIJK HUIS

Ooit las ik op een tegeltje:
"We hebben deze aarde
niet van onze ouders gekregen,
maar van onze kinderen geleend."    

Daar zit veel wijsheid in.

De aarde is de plek
waar we met z’n allen wonen.
Het is ons gemeenschappelijk huis.

En daar hebben we er maar één van.
We moeten er dus zuinig op zijn.
Want als deze 'op' is,
is er geen nieuwe.

God heeft ons
zijn schepping toevertrouwd
en ons de opdracht gegeven
er respectvol mee om te gaan.

Dat legt een grote verantwoordelijkheid
bij ons allemaal. 

Als we willen dat volgende generaties
een leefbaar bestaan kunnen opbouwen,
moeten we hen een wereld nalaten,
waarin dat ook kan. 

Dat betekent zuinig omgaan
met natuurlijke hulpbronnen.
Maar ook: minder vervuiling veroorzaken
en land en goederen eerlijk verdelen.  

Ecologie, economie en vrede
hebben alles met elkaar te maken;
én met barmhartigheid.  

In zijn encycliek Laudato Si’ 
roept paus Franciscus ons op
verantwoord om te gaan
met de schepping, ons gemeenschappelijk huis.

Hij citeert het Zonnelied, waarin
zijn beroemde naamgenoot Sint Franciscus
God prijst voor de schepping. 

Dat mogen wij ook doen.
En met de paus mogen we zeggen 
dat de zorg voor de schepping
een daad van barmhartigheid is.

+ Frans Wiertz,
bisschop van Roermond  

     
     
     
     
     
Susteren-Echt