Column oktober 2013

Syrië en het gebed

Zaterdag 7 september
heeft paus Franciscus
met 100.000 christenen
en vertegenwoordigers
van de moslimgemeenschap
een avondwake gehouden
op het Sint Pietersplein in Rome
met vasten en gebed voor de vrede.

Tegelijk had hij in heel de wereld
de katholieken gevraagd te bidden
voor de vrede in Syrië.

Het conflict in Syrië is uitgegroeid
tot een afschuwelijke burgeroorlog
waar al honderdduizend mensen zijn omgekomen
en miljoenen op de vlucht zijn geslagen.

Wie heeft niet nog de beelden op zijn netvlies
van de vele kinderen die bij een gifgasaanslag
om het leven zijn gekomen?
De verontwaardiging in de wereld was groot.

President Obama had daar een rode streep getrokken
en was vastbesloten met een donderslag
een teken te geven dat de wereld het niet pikte.
Overigens zónder de steun van Rusland en China.

Een zeer spannende situatie.
De Hoop Scheffer (vroeger van de NATO)  zei:
”Het is of je met een stok op een wespennest wil slaan.
Je weet niet wat er dan gebeurt!”

In het weekend na de gebedswake in Rome
kwam alles in een overrompelende fase.
Amerikanen boden als uitweg aan,
eigenlijk samen met de Russen,
dat Syrië zijn gifgaswapens zou vernietigen.

Tot verbazing van ieder erkenden de Syriërs
dat er überhaupt gifgaswapens waren
en boden aan ze te vernietigen.

Intussen sloegen Russen en Amerikanen
aan het onderhandelen over de condities.
En leek voorlopig voorkómen:
die slag met een stok op het  wespennest,
dat het Syrië en Middenoosten is.

Ik voor mij, blijf geloven in de kracht van het gebed.
Maar het leed en de oorlog aldaar is nog niet over!

 + Frans Wiertz
bisschop van Roermond

     
     
     
     
     
Susteren-Echt