Column X 2016

OASES

Woestijnen zijn dor en droog.
Het kan er heel heet zijn of ijskoud.
Het is een enorme opgave
om er doorheen te reizen.

Maar gelukkig zijn er oases.
Daar komt water aan de oppervlakte.
Daar kan iets groeien.
Daar is leven mogelijk.

Maar om op de plaats van bestemming
te komen, moet je verder trekken.
Van oase naar oase.

Onze samenleving voelt vaak aan
als een woestijn van spirituele dorheid,
waar ieder voor zich
door het mulle zand ploetert.

Maar gelukkig zijn er oases.
Grote en kleine.
Inspirerende plekken of momenten,
waar we ons
aan Gods Woord mogen laven.

Soms zijn het massale evenementen,
zoals de Heiligdomsvaarten
of de Passiespelen.

En soms kleine initiatieven:
een koor, een catechesegroep,
een mooie viering
of een diepgaand gesprek.

De grootte doet er niet toe.

Overal waar mensen samenkomen
om hun geloof te delen,
het brood te breken
en voor elkaar te zorgen,
daar ontstaat een oase.

Daar is levend water.

Onze parochies, kloosters
en bedevaartplaatsen
mogen uitgroeien tot
inspirerende oases van bezinning,
gebed en gemeenschapszin.
Oases van levend geloof.

+ Frans Wiertz,
bisschop van Roermond  

     
     
     
     
     
Susteren-Echt