Preek Kerstmis 2016

Kerstmis 2016, preek Sint-Servaasbasiliek Maastricht 

1e Lezing:            Jes. 52, 7 - 10                          
2e Lezing:            Hebr. 1, 1 – 6
Evangelie:            Joh. 1, 1 – 18 of 1 – 5. 9 – 14 

Kent u dat? Soms ben je op zoek naar iets. Je zet het hele huis op de kop. Je weet zeker dat het er is, maar je kunt het nergens vinden. Totdat het opeens op de meest voor de hand liggende plek voor je neus blijkt te liggen. Hoe is het nou toch mogelijk dat ik dáár zo langs gekeken heb, denk je dan? Het heeft niets met vergeetachtigheid of verstrooidheid te maken.

Het overkomt ons allemaal wel eens: We weten zéker dat het er is en zien het toch niet. Zo vergaat het veel mensen ook met hun geloof in God. Ergens in hun achterhoofd weten ze dat Hij er is en toch zien ze Hem niet, ervaren ze Hem niet. Sommige mensen haken dan af: “Je kunt God niet zien, dus hij bestaat niet!” zo redeneren zij. Anderen zeggen: “God ontmoeten, doe ik na dit leven wel.” Weer anderen zijn een leven lang op zoek. Ze maken verre reizen, doen aan meditatietraining of verliezen zich in zweverige taal. Allemaal om God te ontdekken. En ze vergeten om zich heen te kijken. Ze vergeten direct vóór hun neus te kijken. Want dáár is God te vinden: In ons alledaagse leven. In de gewone gebeurtenissen van alledag.

Dat is wat we met Kerstmis vieren. God is mens geworden. Hij is onder ons gekomen. Hij heeft zijn gezicht laten zien in Jezus. “Het Woord is vlees geworden,” hoorden we net in het evangelie. God zit niet ergens ver weg op een wolkje. Hij bevindt zich tussen ons. We kunnen Hem elke dag ontmoeten. In de eucharistie. En in onze naasten. Er is een bekend kerklied dat zegt: “Door de ogen van een ander kijkt de Heer ons steeds weer aan.”

De ander, dat is iedereen die we op onze levensweg tegenkomen. In élke ander kunnen we God ontmoeten; kunnen we iets van Zijn grootheid bespeuren. Ook in die dakloze op de bank in het park. Ook in die oude vrouw in het verpleeghuis, die alleen maar voor zich uit staart. Ook in die vluchteling die aan onze deur klopt. God klopt élke dag aan onze deur. Zoals destijds in Bethlehem. Hij wil bij ons wonen. Hij wil mét ons zijn. De vraag is nu wat wij doen? Blijven we God zoeken op plaatsen waar Hij niet is? Of herkennen we Hem als Hij voor onze neus staat? Verwijzen we Hem naar de stal, naar de beesten? Of laten we Hem binnen?

Kerstmis leert ons dat we niet bang hoeven te zijn. De tijden zijn onzeker. Er is veel gaande in de wereld. Ik hoef alleen maar ‘Berlijn’ te zeggen en u begrijpt wat ik bedoel. We weten niet wat morgen brengt. Maar we weten wel dat God bij ons is; dat Hij midden onder ons woont. Dat Hij in Jezus zijn gezicht heeft laten zien. Dat mag een geruststelling zijn, een troost en een steun in de rug. En een reden om dankbaar te zijn en feest te vieren. Want God houdt zich niet afzijdig van ons. We kunnen Hem elke dag ontmoeten. Daar in die stal in Bethlehem is Zijn koninkrijk op aarde begonnen. We hoeven het niet te zoeken. Wij kunnen elke dag helpen om het verder uit te bouwen. Zalig Kerstfeest

     
     
     
     
     
Susteren-Echt