Bisschop: 'Erkentelijkheid voor partners en kinderen slachtoffers misbruik'
2012-04-05

"Nadrukkelijk wil ik het leed van de mensen in de directe kring rond de slachtoffers van seksueel misbruik benoemen: hun partners en kinderen. Juist deze mensen wil ik mijn meeleven doen toekomen, want heel vaak zijn zij het juist geweest, die de pijn hebben meegedragen. Zij hebben de wonden proberen te helen met hun liefde, hun trouw, met veel geduld en begrip. Mijn bewondering en erkentelijkheid voor deze, nog nauwelijks vermelde groep, is groot." Dat zei bisschop Frans Wiertz woensdag 4 april in de kathedraal te Roermond tijdens de jaarlijkse Chrismamis. Dit is de jaarlijkse viering waarin voor de parochies in het bisdom de Heilige Oliën gewijd worden ten behoeve van de toediening van de sacramenten.



Met verwijzing naar een dichtregel van Anton van Duinkerken - "Jawel mijnheer, ik noem mij katholiek" - vroeg de bisschop zich in zijn preek af of katholieken anno 2012 net zo'n duidelijk statement zouden kunnen uitspreken, dat getuigt van moed en zelfbewustzijn. "Ik kan mij voorstellen dat niet iedereen die woorden even overtuigd over zijn lippen krijgt. Want de Kerk waar Van Duinkerken zo trots op is, is een paradoxale werkelijkheid gebleken. Juist in de dagen van de grote bloei, bleek de Kerk haar zwarte kanten te hebben. Jonge levens werden toevertrouwd aan mensen van de Kerk in de veronderstelling dat er geen veiligere plek was dan die… en werden misbruikt. Erger kan niet. Ook al gaat het hier óók om een maatschappelijk verschijnsel, en ook al weten we dat de overgrote meerderheid van de broeders en priesters zich hun hele leven lang onbaatzuchtig heeft ingezet, het had niet mogen gebeuren. Wéét in ieder geval dat ik mij als bisschop zeer betrokken voel bij de slachtoffers. En ook al is het misbruik voor het merendeel een halve eeuw geleden gebeurd, we ervaren het als een erfschuld, die haast niet meer goed te maken is. Maar we moeten die met ons meedragen en we moeten uitboeten wat aan deze kinderen is aangedaan," aldus mgr. Wiertz.



Niet onvermeld liet de bisschop het feit hoe zeer het hem aan het hart gaat dat er de afgelopen tijd ook mensen waren die vanwege de misbruikverhalen hun lidmaatschap van de Kerk opzegden. "Mensen die me zeggen: 'Neen, mijnheer, ik noem mij niet meer katholiek.' U mag van mij weten: elke uittreding doet me pijn, want een mens verlaat de gemeenschap die Jezus zelf gesticht heeft en kiest ervoor om los van Hem op eigen koers door het leven te gaan. Als bisschop mag ik deze mensen niet loslaten uit mijn gebed, mijn offer en mijn naastenliefde. Graag wil ik, als het even kan, contacten herstellen en verzoening bewerken."



"En toch," zo vervolgde hij, "beaam ik de woorden van Van Duinkerken en zeg ik hem na: jawel mijnheer, ik noem mij katholiek! Want toont in een huwelijk de één zijn trouwe liefde voor de ander niet juist in moeilijke dagen? Zo betuig ik trouw aan die grote wereldwijde mensengemeenschap, die wij de Kerk van Jezus Christus noemen. Juist nu de geloofsgemeenschap het niet gemakkelijk heeft. We vormen samen het Godsvolk, dat het Lichaam van Christus hoort te zijn en dat herkenbaar moet zijn als die Tempel van de heilige Geest. Dat is en blijft onze roeping. Juist op deze avond vóór Witte Donderdag voel ik ook elk jaar opnieuw de vreugde en de dank dat ik mij katholiek mag noemen, christen, gezalfde. Hier samen met u."



Met die 'u' doelde de bisschop op de ruim zeshonderd aanwezigen bij de Chrismamis: priesters, diakens, pastoraal werkenden, catechisten, parochieassistenten en vertegenwoordigers van kerkbesturen uit de Limburgse parochies. "Ik wil u allemaal als mijn broeders en zusters in Christus danken voor uw inzet als christengelovigen, om de Kerk mee te dragen in uw eigen parochie of in het samenwerkingsverband."



De bisschop toonde zich verheugd dat hij deze Kerk mag dienen. "In verbondenheid met paus Benedictus, met mijn confraters in het bisschoppelijke en het priesterlijke ambt en met u allen als christengelovige leken, die zeker in de laatste twee moeilijke jaren uw trouw aan onze Kerk meer dan bewezen hebt. Ik ben mij zeer bewust van het falen van de Kerk, van haar zondigheid en ook van mijn eigen zondigheid, waarvoor ik in alle nederigheid vergeving vraag. Maar ik voel mij ook staan in die twintig eeuwen christendom waarop Van Duinkerken zo trots is. Waarin we heiligen kennen, die het evangelie wél waardig gerepresenteerd hebben. Ik voel me één met zoveel gewone mensen die in het dagelijks leven het geloof waardig beleven en belijden. Ik voel mij staan op het evangelie en het geloof, hier gebracht door grote geloofsverkondigers als St. Servaas en St. Willibrord. Jezus heeft de Kerk gesticht en heef haar de opdracht gegeven om Zijn werk voort te zetten en de eerste realisering van Zijn verlossingswerk te zijn. Ook voor ons gelden de woorden van Christus: 'Wijd mijn lammeren, hoed mij schapen. Aan jullie, mensen van 2012 en aan de komende generaties, vertrouw ik mijn Kerk toe. Met jullie ga ik verder de toekomst in."

Naar volledige tekst preek bisschop >>