Preek bij gelegenheid van de opening van het Heilig Jaar van de Barmhartigheid in Roermond

Op zondag 13 december 2015 (derde zondag van de Advent) is in de St.-Christoffelkathedraal in Roermond het bijzondere Heilig Jaar van de Barmhartigheid in het bisdom Roermond geopend. Bij die gelegenheid sprak bisschop Frans Wiertz bijgaande homilie uit.

Lezing: Fil, 4, 4 - 5 

Voor een dichte deur staan. Iemand de deur wijzen. Dat doet de deur dicht. Een stok achter de deur hebben. Wie in onze taal op zoek gaat naar spreekwoorden en uitdrukkingen met het woord deur, komt gek genoeg alleen maar negatieve betekenissen tegen. De deur wordt steeds gebruikt als beeld om mensen buiten te houden, af te wijzen. De deur wordt gezien als een barricade waarmee je je huis kunt afsluiten. Hooguit bedoeld om zelf snel naar binnen te glippen en dan de wereld weer buiten te sluiten.

Vandaag hebben we precies het tegenovergestelde gedaan. We hebben een deur geopend! En niet zomaar een deur, maar een Heilige Deur. Dat wil zeggen: een deur die ergens symbool voor staat. Namelijk voor Gods openheid naar de mensen. Ego sum óstium, hebben we net gezongen. “Ik ben de deur,” zegt Christus. “Wie door mij binnengaat, wordt gered.”

God laat niemand voor een dichte deur staan. Hij wijst ook niemand de deur. Zijn deur staat juist voor iedereen open. Altijd. Wie je ook bent en wat je ook hebt meegemaakt. De heilige deuren die nu op verzoek van paus Franciscus overal geopend worden, symboliseren dat. Het zijn geen barricades naar de wereld, maar juist openingen naar God. Of beter gezegd: het zijn openingen van God naar ons. Hij wil er voor ieder van ons zijn. Hij wil aan ieder van ons zijn barmhartigheid tonen. Wie door Christus’ deur gaat, mag die barmhartigheid ervaren; mag in zijn eigen leven Gods vergevende liefde ervaren. Het meest concreet in het sacrament van boete en verzoening.

Maar daar blijft het niet bij, want Gods barmhartigheid ervaren, houdt tevens een dubbele opdracht in: Zelf barmhartig zijn voor een ander; en barmhartigheid in praktijk brengen in de samenleving. We kennen in onze directe omgeving allemaal gebroken situaties: sluimerende wonden, verstoorde persoonlijke verhoudingen, openlijke ruzies. Met zijn open houding jegens ons, daagt God ons uit om die gebrokenheid te overwinnen en barmhartig te zijn voor elkaar.

Vooral voor onze directe naaste. Maar ook in een breder perspectief heeft onze samenleving behoefte aan barmhartigheid. Paus Franciscus houdt niet op onze aandacht daarop te vestigen. Hij is daarbij in goed gezelschap, want Christus zelf heeft ons in de Werken van Barmhartigheid instrumenten gegeven om de liefde die wij van God mogen ontvangen, om te zetten in concrete daden.

De Heilige Deuren in deze en andere kerken hebben geen enkele waarde, als wij niet ook de deur van ons hart open zetten en ons gevoelig tonen voor de noden om ons heen. En dat zijn er vele! Het Jaar van de Barmhartigheid had niet op een beter moment kunnen komen. Juist een samenleving die soms kil en hardvochtig kan zijn en die letterlijk en figuurlijk hekken bouwt en barricades opwerkt, heeft nood aan deuren die uitnodigend openstaan.

We hebben de Heilige Deur geopend. Het jaar van de Barmhartigheid is nu ook in ons bisdom begonnen. Laten we nu ook de deuren van ons hart openen en barmhartig zijn, zoals onze Vader in de hemel barmhartig is.

Amen 

     
     
     
     
     
Susteren-Echt