Preek bij opening Jaar van het Religieuze Leven

Preek van bisschop Frans Wiertz bij de opening van het Jaar van het Godgewijde Leven in de Sint-Christoffelkathedraal te Roermond op zaterdag 29 november 2014

Eerste zondag van de Advent

1e Lezing: Jes.63,16b–17.19b;64,3b-7
2e Lezing: 1. Kor. 1, 3 – 9
Evangelie: Mc. 13, 33 – 37

 

“De vreugde van het evangelie vervult het hart en het hele leven van hen die Jezus ontmoeten. Met Jezus Christus wordt de vreugde geboren en steeds opnieuw geboren.” Met deze woorden opent paus Franciscus zijn apostolisch schrijven Evangelii Gaudium, dat al op zoveel mensen indruk heeft gemaakt.

Centraal in de woorden van de paus klinkt dat het Jezus Christus is die ons hart kan vervullen van vreugde.Geen kortstondige blijdschap of goedkope humor, maar diepe vreugde, die we zullen voelen door de persoonlijke ontmoeting met Christus. Het verlangen naar die ontmoeting, mogen wij de komende weken weer ervaren. De advent is een tijd van verwachting, een tijd van hoop; een profetische tijd ook, die ons doet uitzien naar de ontmoeting met het Christuskind. “Al wie naar U uitziet, zal niet worden teleurgesteld,” zegt de psalmtekst van deze 1e zondag van de Advent. Daar klinken de hoop en de verwachting al in door, die we ook horen in de woorden van paus Franciscus als hij zegt dat “met Jezus Christus de vreugde geboren en steeds opnieuw geboren wordt”. Elk jaar opnieuw beleven we deze verwachtingsvolle tijd, waarin we van het donker naar het licht gaan. De vreugde tegemoet. 

Tegelijkertijd mogen we de Advent misschien ook een metafoor noemen voor iedereen die zijn of haar hele leven in dienst stelt van het Rijk Gods: zusters, broeders, paters, monniken en monialen leiden een leven in advent. Een leven, in hoopvolle en profetische verwachting van de ontmoeting met Christus. Een leven op weg naar het licht. En daarom per definitie een leven van vreugde.

“Daar waar de Godgewijden zijn, daar is vreugde,” zegt paus Franciscus in de voorbereidende teksten voor het Jaar van het Religieus Leven dat we vandaag mogen openen. Hij bedoelt daarmee natuurlijk niet dat elke religieus per definitie een vrolijk leven lijdt. Want een godgewijd leven is in zekere zin kiezen voor een vrijwillig martelaarschap. Uw keuze voor een leven in een religieuze gemeenschap, is een radicale. U ontzegt uzelf een hoop: een huwelijksleven, een gezin, een maatschappelijke carrière. In sommige delen van de wereld leven religieuzen zelfs in heel moeilijke omstandigheden. Ze zijn zeker niet te benijden. 

En toch kiezen ze ervoor om dat leven voort te zetten. Omdat ze met de mensen om hen heen het evangelie willen leven, en zo iets van de naderende vreugde van het Rijk Gods gestalte kunnen geven. Ik ben er dankbaar voor dat er ook in ons deel van de wereld steeds opnieuw mensen zijn, die besluiten om hun leven helemaal aan God te wijden.

Onze samenleving begrijpt dat niet altijd. Het is misschien ook niet te begrijpen, als je in je eigen leven niet uitziet naar God. Als je niet kunt leven vanuit de hoop op de naderende vreugde van de ontmoeting met Christus. Als je niet kunt leven in advent. Daarom heb ik diep respect voor wie die keuze wel maakt. Zeker voor jonge mensen die in onze dagen – tegen de stroom in – kiezen voor een leven dat volledig aan God gewijd is.

In het evangelie van vandaag worden we opgeroepen om waakzaam te zijn. Je kunt dat op allerlei manieren interpreteren. In het kader van het thema van deze viering zou ik willen zeggen: laten we waakzaam zijn dat we het charisma van het religieuze leven niet verliezen, ook in ons bisdom niet. De Kerk heeft religieuzen nodig. Door de eeuwen heen is de vernieuwing en het hernieuwde evangelische elan altijd vanuit religieuze bewegingen geëntameerd. Dat zal ook nu moeten gebeuren. Of het de nieuwe bewegingen zijn, buitenlandse religieuzen die zich bij ons vestigen, of wellicht een opleving van de klassieke ordes en congregaties, dat zal de toekomst moeten uitwijzen.

Maar het is onze taak om met z’n allen een klimaat te scheppen, waarin religieus leven mogelijk blijft. Een klimaat, waarin mensen kunnen kiezen voor een leven in advent, in navolging van Christus en op weg naar de ontmoeting met Hem. Ik nodig u uit open te staan voor initiatieven die de vreugde van het evangelie steeds opnieuw geboren laten worden, zoals de paus dat noemt.

Voor het jaar van het Religieus Leven is een logo ontworpen, waarin drie woorden staan: evangelie – profetie – hoop. Leef het evangelie, wees profetisch en bewaar voor ons de hoop, zodat velen de vreugde zullen ervaren die u in uw hart meedraagt. Amen.

+ Frans Wiertz
bisschop van Roermond

     
     
     
     
     
Susteren-Echt