Preek zaligverklaringdossier Frans Schraven

Preek van bisschop Frans Wiertz tijdens de eucharistieviering in de kapel van het Lazaristenklooster te Panningen bij gelegenheid van de sluiting van het diocesane dossier inzake het zaligverklaringsproces van de Limburgse missiebisschop Frans Schraven.

Vrijdag 3 januari 2014 - Feest van de Heilige Naam van Jezus.

Eerste lezing: Fil. 2, 1 – 11
Evangelie: Lc. 2, 21 – 24

Een goede week na Kerstmis vieren we vandaag het feest van de Heilige Naam Jezus. De naam die Jozef en Maria aan hun pasgeboren zoon gaven. Precies zoals de engel hen gevraagd had. Jezus is niet zomaar een naam. Het is een programma. Jezus betekent letterlijk: ‘Hij die redt’ of ‘God redt’.

Tijdens de afgelopen Kerstdagen hebben we weer uitgebreid de geboorte van onze redder gevierd. Het is de kern van ons christelijk geloof. Jezus is door Zijn hemelse Vader naar de aarde gestuurd om door Zijn manier van leven ons te redden, ons te verlossen. Van egoïsme, van oorlogen, van leed dat mensen elkaar aandoen. Jezus plaatste daar tegenover een voorbeeld van saamhorigheid, van broederlijk delen, van naastenliefde, van een menswaardig leven voor iedereen, van geven tot het uiterste toe. 

Als gedoopte en gelovigen christenen worden wij geacht Jezus na te volgen. Dat wil zeggen: letterlijk in Zijn Naam te leven en te handelen. Dat is niet eenvoudig. Het vraagt niet alleen om geloof en een bepaalde levensovertuiging. Jezus navolgen, heeft als het goed is ook echt consequenties voor ons dagelijks leven. Soms kunnen die heel vergaand zijn.

Iemand die letterlijk aan den lijve ondervonden heeft wat navolging van Jezus betekent, is monseigneur Schraven, voor wie wij vandaag bijeen zijn. Door zijn weigering troostmeisjes beschikbaar te stellen, koos hij voor een menswaardig bestaan van zo’n duizend vrouwen in zijn omgeving. Hij koos tegen het beschouwen van mensen als gebruiksvoorwerpen, als handelswaar. Daarmee koos hij ook voor een letterlijke navolging van Jezus. 

Toen bisschop Schraven in gesprek ging met de Japanse soldaten, moet hij zich gerealiseerd hebben wat de risico’s van zijn houding waren. Hij zei letterlijk tegen de commandant: “U kunt mij doden als u dat wilt, maar u geven waar u om vraagt, nooit!” Een moedige houding, die helemaal aansluit bij wat hij aan het begin van dat jaar aan zijn familie hier in Limburg schreef: “Hoofdzaak is dat wij klaar staan als God ons roept.” 

Kiezen voor het geloof, betekent: kiezen voor navolging van Christus. Het betekent: klaar staan als God ons roept. Om als Hij ons nodig heeft in Zijn Naam steeds voor het goede te kiezen en het foute, het verkeerde, het mensonwaardige af te wijzen. Ook als dat gevolgen voor ons eigen leven heeft. Dat gold niet alleen in Jezus’ tijd of in de tijd van bisschop Schraven. Dat geldt ook nu nog. Onze nieuwe paus Franciscus is iemand die ons een duidelijk voorbeeld hierin geeft. Hij belijdt zijn geloof niet alleen met woorden, maar ook met daden. Dat is wat van ons allemaal gevraagd wordt.

Elke tijd heeft z’n eigen noden en zorgen en vraagt dus ook om een eigen variant van Jezus’ navolging. Maar in de kern gaat het steeds om dezelfde waarden: aandacht voor zwakkeren, opkomen voor mensen die onze hulp het meeste nodig hebben. In het besef dat wij allemaal kinderen van dezelfde Vader zijn en allemaal recht hebben op een menswaardig leven. 

Soms blijkt het in verschillende tijden – verrassend genoeg – om exact dezelfde noden te gaan. Bisschop Schraven verzette zich tegen seksueel misbruik van vrouwen. Op tal van plekken in de wereld vindt dit misbruik vandaag de dag nog steeds plaats. Als Kerk, als gelovige mensen, is het onze taak om daartegen in Jezus’ naam in het geweer te komen.

Afgelopen jaren is er veel te doen geweest over misbruik door mensen van de Kerk zelf. Het was beschamend te constateren dat gelovige mensen zich aan zoiets schuldig maakten. Bisschop Schraven laat ons zien dat er in de Kerk gelukkig ook altijd mensen geweest zijn die de goede kant kozen, die misbruik veroordeelden en daar zelfs hun eigen leven voor gaven als het moest. In monseigneur Schraven hebben wij een voorbeeld van iemand die radicaal opkwam voor de bescherming van meisjes en vrouwen tegen seksueel geweld.

Daar waar het in ons vermogen ligt om initiatieven te steunen die hetzelfde doen, mogen we dit als Kerk niet nalaten. We zijn het aan Jezus Heilige Naam verplicht. Hopelijk kunnen we daar binnenkort de voorspraak van de zalige bisschop Schraven bij inroepen, die in navolging van Jezus zijn eigen leven gaf in de strijd tegen misbruik van mensen. Amen.

+ Frans Wiertz
bisschop van Roermond

     
     
     
     
     
Susteren-Echt