Column april 2014

Veldhospitaal

Paus Franciscus
heeft de Kerk vaker vergeleken
met een veldhospitaal.

Een veldhospitaal
wil gewonden en slachtoffers
van rampen en oorlogen
opvangen en verzorgen
zodat zoveel mogelijk kans is
op genezing en overleving.

Dat spoort helemaal
met zijn voortdurende oproep
om aandacht voor armen en zwakken.

Een centraal woord daarbij
is: 'barmhartigheid',
dat uit onze woordschat
wat op de achtergrond was geraakt.

En wel
omdat God voor ons oneindig barmhartig is,
worden we opgeroepen ook voor elkaar barmhartig te zijn.

Jezus geeft ons in zijn blijde boodschap
talloze voorbeelden:
vader van de verloren zoon,
de barmhartige Samaritaan,
de herder op zoek naar het ene verloren schaap.

Nu zijn er twee soorten kwaad
waardoor we gewond kunnen raken:
kwaad dat van buitenaf op me afkomt
en kwaad dat in mijzelf zijn oorsprong heeft.
Noem het laatste persoonlijke schuld of zonde.

Ongetwijfeld bedoelt de paus
met dat veldhospitaal,
dat de Kerk ook een plaats is
waar de mens terecht moet kunnen
om genezing te vinden van dat kwaad
dat in de mens zélf zijn oorsprong vindt.

In deze veertigdagentijd worden we opgeroepen
om eens serieus te inventariseren
welk kwaad in onszelf zijn oorsprong vindt
en om door het ontvangen van
het sacrament van boete en vergeving
een beroep te doen op Gods barmhartigheid.

+ Frans Wiertz
bisschop van Roermond