Column IV 2017

CHRISTUS LEEFT IN ONS 

“Vraag me niet hoe ik het gedaan heb.
Het was net alsof iemand anders
het namens mij deed.”

Uitspraken als deze hoor je wel eens
van mensen die een moeilijke tijd
achter de rug hebben.

Mensen die plotseling een uitvaart
hebben moeten regelen;
die moeten herstellen
van een zware operatie;
of die na het wegvallen van hun partner
in hun eentje de verantwoordelijkheid
voor een gezin moeten dragen.

Anderen zeggen dan vaak:
“Dat is een krachtige man;
een kranige vrouw.”

Wie zelf in zo’n situatie zit,
weet vaak wel beter:
je moet dóór. Je hebt geen keuze.
Vandaar de verzuchting achteraf:
“Het was alsof iemand anders het deed.”

In de Hof van Olijven
zit Jezus ook in zo’n situatie.
Het liefst ziet hij de kelk van het lijden
aan zich voorbij gaan.
Maar hij heeft geen keuze.
Hij moet er doorheen.

Na een vreselijke lijdensweg
brengt Hem dat uiteindelijk wel
de Verrijzenis en ‘n leven dicht bij God.

En niet alleen Hem. Ook ons.
Want wij mogen delen
in die Verrijzenis.

Niet alleen na onze dood.
Ook tijdens ons leven
mogen we verzekerd zijn
van Gods nabijheid.

Vooral op die momenten
waarop we het idee hadden
dat een ander ons kruis droeg.

+ Frans Wiertz,
bisschop van Roermond