Column september 2014

Susteren

Het is dit jaar 1300 jaar geleden
dat Pepijn van Herstal
en zijn vrouw Plectrudis
kerk en klooster in Susteren
schonken aan bisschop Willibrord.

Dat betekent dat zeker sinds die tijd
de mensen in die streek
Jezus Christus en zijn evangelie
hebben leren kennen
en wilden leven met Hem als richtsnoer.

Dezer dagen vindt in Susteren
de zevenjaarlijkse Heiligdomsvaart plaats.

Met feestelijke liturgie,
met een tocht door Susteren,
waarin de relieken van de Susterse heiligen
worden getoond en meegedragen
en met een openluchtspel.

In dat spel komt elke keer aan de orde:
waarom de heidenen die Jezus niet kenden
Zijn weg naar God zouden aannemen.

Een groot gezelschap uit de Susterse bevolking
neemt elke zeven jaar deel aan dat spel
en van generatie op generatie
wordt zo een fundamentele catechese doorgegeven.

Immers zijn de vragen van de mensen
die indertijd Willibrord ontmoetten,
niet erg gelijkend op de vragen
van de mensen van alle tijden:
"Waar kom ik vandaan en waar ga ik naar toe?"
en "Hoe moet ik leven?"

Het is mijn vaste overtuiging,
dat zolang als er mensen zullen leven op aarde,
er altijd mensen zullen zijn
die voor het antwoord op deze vragen
Jezus Christus zullen noemen en belijden
als "dé Weg, dé Waarheid en hét Leven."

Soms zullen ze die naam noemen
vol vertrouwen en kracht, wellicht wat triomfantelijk.
Soms eerder met tranen van de hoop.

+ Frans Wiertz
bisschop van Roermond