Column V 2016

OP BEDEVAART

U kent vast wel mensen
die op bedevaart gaan:
naar Santiago de Compostela,
naar Lourdes, Fatima of Czestochowa,
naar Rome of naar het Heilige Land.

En dichterbij klinken dan namen
als Kevelaer, Banneux, Wittem of zelfs Heppeneert.

Sommigen gaan per fiets of zelfs te voet.
Meestal komen de bedevaartgangers
voldaan en tevreden, ja zelfs dankbaar terug.
Velen zullen zich een stuk rijker voelen.
Wat gebeurt er dan toch op bedevaart?
Wat is er anders dan een vakantie-uitje?

Mensen die op bedevaart gaan, gaan op pad.
Op pad om een heilige plaats te bezoeken:
vaak verbonden met Maria of een van de heiligen.

Maar ze gaan ook vaak op zoek.
Misschien om kracht of hulp bij ziekte of verdriet.
En wat je tijdens en bij die bedevaart vindt
is zeker troost en genezing.

Maar vaak op een andere manier
dan je tevoren had verwacht.

Je vindt vaak jezelf te midden van vele anderen.
je bent niet alléén met je zorgen en leed.
En je ontdekt mensen,
die ook pungelen met hun lasten,
die troost zoeken bij Maria of Gerardus.

Vreemd genoeg kun je er dan meestal weer beter tegen
en ga je in die zin genezen op de terugreis.

Overigens gaan mensen op bedevaart,
misschien vanwege reislust of nieuwsgierigheid,
en komen zichzelf tegen en vinden zichzelf!
Vaak vinden ze ook God.
En menigmaal vinden ze de kerk terug
of ontmoeten haar zelfs voor het eerst!

In Limburg hebben we al 95 jaar
een organisatie die bedevaarten organiseert.
Misschien is het goed als in elke parochie
een parochiaan zich verantwoordelijk zou weten
voor de belangrijke pastorale vorm van de bedevaart.

+ Frans Wiertz
Bisschop van Roermond