Moeder Josefa (in het burgerleven Hendrina Stenmanns) wordt zaligverklaard. In een eucharistieviering met aansluitend een feestprogramma vieren de Missiezusters van Steyl deze bijzondere dag op 29 juni 2008 in Steyl/Tegelen, waarvoor alle belangstellenden van harte zijn uitgenodigd
Moeder Josefa was pas 50 jaar, toen zij aan een astma-aanval overleed. Toch had deze onopvallende, levenslustige vouw in haar korte leven op veel mensen indruk gemaakt en op doorslaggevende wijze bijgedragen aan de stichting van de Missiezusters van Steyl in 1889.

Hendrina Stenmanns werd op 28 mei 1852 als oudste van zeven kinderen geboren in Issum (Duitsland). Al vroeg ontwikkelde zich in jaar een open hart voor armen, zieken, noodlijdenden en stervenden en werd het missionaire vuur in haar gewekt. In 1884 ging ze naar Steyl. Hier was ze aanvankelijk met andere vrouwen dienstmeisje in het nog jonge Missiehuis dat de in 2003 heilig verklaarde Arnold Janssen in 1875 daar had gesticht. Na de stichting van de Missiecongregatie Dienaressen van de Heilige Geest in 1889, ontving Hendrina op 17 januari 1892 de kloosternaam Zuster Josefa en het ordekleed. Samen met Moeder Maria (Helena Stollenwerk) legt zij het fundament voor de jonge gemeenschap van zusters. Haar praktische en organisatorische bekwaamheden kwamen haar goed van pas bij het leiden van de steeds maar groeiende gemeenschap. In 1898 werd ze overste nadat Moeder Maria op wens van Arnold Janssen intrad bij de door hem gestichte derde congregatie, de aanbiddings- of slotzusters. Eind 1902 werd zij ernstig ziek. Dit leidde tot haar dood op 20 mei 1903 tot haar dood, 50 jaar oud. Zij werd aanvankelijk begraven op het kloosterkerkhof. Enkele weken geleden werd zij bijgezet in de kloosterkapel.

Nu wordt de charismatische vrouw zaligverklaard. “Moeder Josefa was niet een vrouw van grote woorden, maar veeleer een vrouw van de concrete daad. Zij stond met beide benen op de grond, realistisch en praktisch. Zij bleef niet egocentrisch bij zichzelf stilstaan, maar zij pakte aan, waar zij nood zag”, zo beschrijft zuster Miriam Altenhofen, provinciaal overste in Duitsland van de Missiezusters van Styl, de zalige. “Als kind verzorgde zij al de ouden van dagen en de zieken in het dorp, monterde hen op door haar helpende hand en een troostend woord. Zij gaf vol vreugde en de mensen voelden zich bij haar geaccepteerd en welkom. De kracht die haar vervulde, is het bewustzijn van de tegenwoordigheid van God in haar eigen hart, in de mensen die zij ontmoet, in de situaties die zij op haar weg tegenkomt. Daarom is moeder Josefa ten diepste een “innerlijke” en spirituele mens”.

Het leven van moeder Josefa was weinig spectaculair en zijzelf was geen vooraanstaande, resp. opvallende persoonlijkheid. Toch heeft zij bij de mensen die zij ontmoete, een diepe indruk achtergelaten. “Men kon achter hetgeen zij heeft gezegd en gedaan, een vrouw ontwaren met een zeer groot hart. Zij had er een handje van anderen te troosten, moeilijke boodschappen liefdevol over te brengen, hindernissen op de een of andere manier onbekommerd te overwinnen. Zeer indrukwekkend was voor velen de eenvoud waarmee zij de dingen tot de kern terugbracht, zich tot het wezenlijke wist te beperken”, verklaart zuster Miriam verder.

Ook nu nog een voorbeeld

Moeder Josefa werd een voorbeeld voor talloze, na haar komende Missiezusters van Steyl in 43 landen op deze wereld. “Moeder Josefa is voor mij een voorbeeld in de bovengenoemde betekenis. Door haar wordt voor mij duidelijk: God werkt door een eenvoudige mens die zich door Gods liefde laat grijpen, en door deze mens wordt onze wereld een stukje helderder. Uit het zeer bescheiden begin in het missiehuis in Steyl is een wereldwijde gemeenschap met veel vertakkingen ontstaan. Moeder Josefa is een zeer wezenlijke bouwsteen, een hoeksteen, in dit geheel”.
Ook nu nog is de band met moeder Josefa bij de Missiezusters van Steyl duidelijk te bespeuren. Tot op de dag van vandaag pelgrimeren missiezusters van over de gehele wereld naar het ouderlijk huis van moeder Josefa om een keer op de plaats te zijn die haar thuis was. Het is alsof zij daar een stuk van zichzelf kunnen vinden. Moeder Josefa is voor hen geen grijze figuur uit vroegere tijden, maar - dankzij de talrijke levendige herinneringen en mededelingen van haar tijdgenoten - een actuele vrouw op wie men zich kan oriënteren. “Ook al klinkt haar taalgebruik in onze moderne oren soms ouderwets”, meent zuster Miriam Altenhofen, “dan gaan er toch achter haar woorden, wanneer die naar vandaag toe worden vertaald, wezenlijke en tijdloze boodschappen schuil. Veel zusters komen in gebed met hun noden en zorgen tot moeder Josefa en ervaren daarbij hulp”.