Waarom een wonder?

Het wonder is om zo te zeggen een bevestiging door God van de zalige. De christenen geloven dat een mens die uit liefde tot God en de medemens zijn leven gestalte heeft gegeven, na zijn dood komt tot de uiteindelijk gemeenschap met God. Zijn solidariteit met de mensen houdt niet op. Evenals tijdens zijn leven is hij er na zijn dood voor hen met zijn hulp en ondersteuning. Van deze solidariteit en blijvende zorg over de dood heen is sprake, wanneer het de zorg van de zalige bij God betreft. In dit verband dient men voor ogen te houden dat niet de zalige het wonder bewerkt, maar dat het een vrij initiatief van God is.

Het wonder van moeder Josefa

Een jonge Braziliaan, die in 1985 aan een acute blindedarmontsteking lijdt, wordt geopereerd. Bij de operatie treden zware complicaties op, zodat de artsen iedere hoop op redding opgeven. Er is gebrek aan allerlei voorzieningen en geneesmiddelen die nodig zouden zijn om de jonge man nog te helpen. Bovendien treedt er ook nog een onomkeerbare shock op. Een verpleegster, die een groot vertrouwen heeft in de voorspraak van moeder Josefa, roept haar aan om hulp. Terwijl alle aanwezigen op de dood wachten, verdwijnen als het ware onmiddellijk alle tekenen van de nabijheid van de dood en de toestand van de zieke is die van elke andere patiënt na een operatie. Zijn genezing verloopt snel en normaal. Op 1 juni 2007 erkent paus Benedictus XVI dit als een “bovennatuurlijke” gebeurtenis die op voorspraak van moeder Josefa heeft plaatsgevonden.