1e lezing: Ex.17,3-7
Tussenzang: ps.95,1-2.6-9  
2e lezing: Rom.5,1-2.5-8  
Evangelie: Joh.4,5-42 of 4,5-15.19b-26.39a.40-42

Levend Water

De vrouw spreekt over het drinkwater uit de bron. Dat moet onze lichamelijke dorst lessen. Maar dan ineens zegt Jezus: “Ik ben het levende Water.” Jezus spreekt over het water dat eeuwig leven schenkt. Jezus wil onze dorst lessen en is daarom als Water voor ons. Water staat dan voor datgene wat we nodig hebben om echt als mens te kunnen leven: Liefde, vergeving, sterkte, kracht, geluk en nog veel meer.

Het gesprek bij de waterput heeft de toestand van de vrouw verhelderd. De ontmoeting bij de waterput is geen hoorcollege of een reclamepraatje van Jezus. Het is een kwestie van in contact treden, van naar elkaar luisteren. Haar komst bij de waterput heeft haar doen stilstaan bij zichzelf. En ze vraagt aan Jezus waar wij God kunnen vinden.

Het antwoord van Jezus geeft aan dat het vinden van God een kwestie van de gezindheid van ons hart is. Jezus bij de waterput is het beeld van God die dorst heeft naar mensen. Zolang wij ons niet laten raken door zijn dorst zal onze wereld verdorren. Wie zich wel laat raken zal ervaren dat Jezus is als een bron van Levend Water.

In Jezus borrelt het diepe gedachtengoed van God op. Waar water is, is leven. Als christenen mogen we dat levende Water doorgeven. Aan ieder die het horen wil.

Tekst: Bezinning op het Woord, inleidende teksten bij de dagelijkse liturgie