Zondag 25 januari 2026 – 3e Zondag door het jaar | Zondag van het Woord van God
1e lezing: Jes.8,23b-9,3
Tussenzang: ps.27,1-4.13-14
2e lezing: 1Kor.1,10-13.17
Evangelie: Mt.4,12-23 of 12-17
Medeverantwoordelijkheid
Waarom is het ook binnen een democratie, zoals de onze, zo moeilijk om het welzijn van alle mensen te bevorderen? Het antwoord is tweeledig. Allereerst zijn ook de burgers binnen een democratisch land slechts beperkte mensen, behept met eigenaardigheden, egoïsme en zonden. Tegelijkertijd echter moet je zeggen dat veel te weinig mensen hun verantwoordelijkheid willen dragen om samen onze democratische verworvenheden te beschermen en op te bouwen.
Ik wil het vandaag niet over de vruchten van een democratie hebben. Maar verantwoordelijkheid willen dragen, verder kijken dan je neus lang is, dat mag misschien wel het thema zijn van deze zondag. Slechts hij of zij die verder durft zien dan eigen huisje, tuintje boompje, zal namelijk met de mensen van Galilea in Jezus het Licht van alle volkeren ontdekken.
Vandaag spreken de lezingen namelijk over Jezus als het Licht dat in het duister straalt. Er wordt gesproken over een volk dat voor zichzelf Jezus als het Licht ontdekt heeft. Jezus, het licht voor alle volkeren. Wij hebben een maand geleden dat feest van Jezus, dat Hij een licht voor ons wil zijn, opnieuw gevierd. En hoewel menigeen rond Jezus’ geboorte zijn huis met lichtjes versiert: beleven wij Jezus als een bron van licht en vreugde voor ons leven? Velen zien alleen de negatieve kanten van tweeduizend jaar christendom. En wie niet verder kijkt dan zijn neus lang is, kan inderdaad menen dat hij gelijk heeft.
Vandaag mogen wij de roeping beluisteren van de eerste leerlingen. Zij volgden Jezus en werden uiteindelijk enthousiaste verkondigers van het evangelie. Vervolgens horen wij waarom. Jezus treedt als leraar op en verkondigt de Blijde Boodschap. Bovendien geneest Hij vele zieken. Degene die dit evangelie heeft opgeschreven is Matheus. Hij werd ook door Jezus geroepen. En vervolgens mocht hij als een van de eersten Jezus’ genezende kracht ervaren. En dan niet genezen van blindheid, doofheid of lepra. Neen, Matheus werd verlost uit de zonde. De Verrijzenis van Jezus betekende voor hem letterlijk dat Hij met Jezus opstond tot een vernieuwd en christelijk leven. Hij zal die bekering dan ook niet verzwijgen. Integendeel, met naam en toenaam vertelt Matheus over zijn bekering van landverrader tot geëngageerd verkondiger van het evangelie.
De leerlingen zijn drie jaar bij Jezus gebleven. Zij hebben zich aan Jezus gebonden en hun kennis omtrent de dingen van God verdiept. Zij gingen daardoor verder kijken dan hun neus lang was. Zij namen verantwoordelijkheid op zich. Van die eerste christenen werd dan ook gezegd dat zij eensgezind waren en alles gemeenschappelijk bezaten.
Wij leven in een democratie. Een democratie is een grote verworvenheid. Je dient echter binnen een democratie jouw vrijheid te benutten door medeverantwoordelijkheid te willen dragen. Alleen dan zul je de echte waarde van de vrijheid gaan inzien en zal het democratisch gehalte van een land niet aan inflatie onderhevig zijn.
Welnu, dat geldt ook voor ons christen zijn. Willen wij op 2 februari samen met Simeon en Hanna in Jezus het Lichtpunt van alle volkeren ontdekken, dan betekent dit dat wij ons dan met die eerste leerlingen inspannen om in Jezus van Nazareth de genezende Boodschap voor ons leven te ontdekken. Dan zal onze vruchtbare inbreng binnen onze democratische rechtsorde niet gering zijn.
Tekst: Bezinning op het Woord, inleidende teksten bij de dagelijkse liturgie

