1e lezing: Hand.2,14.22-28  
Tussenzang: ps.16,1-2a.5.7-11  
2e lezing: 1 Petr.1,17-21
Evangelie: Lc.24,13-35  

Het kruis is niet het einde

Twee ontmoedigde leerlingen lopen weg uit Jeruzalem. Ze konden het niet aan om nog langer in Jeruzalem te blijven. Want daar was Jezus, hun Meester gedood. Hij van wie zij zoveel verwacht hadden, was niet meer in hun midden. Hij was aan het kruis geëindigd, alsof Hij een misdadiger was. Zij gingen terug naar hun eigen huis, als geslagen honden, als mensen die het niet meer zien zitten.

Als wij enig inlevingsvermogen bezitten, kunnen we hen begrijpen. Vooral als wij bekend zijn met de tegenslagen van dit leven. Bijvoorbeeld met ziekte of het overlijden van een dierbare, met tegenslagen enzovoort. Dan krijgt het verdriet en het niet kunnen begrijpen vrij spel. Waar vinden wij dan nog een antwoord op ons vragen naar het ‘waarom?’

Bovendien is de wereld duister met al zijn ellende, oorlogen en onzekerheden op politiek, economisch en sociaal gebied. Wat verwachten wij van God? Een pasklaar antwoord? Nee, dat komt er niet. En toch vragen wij: hoe kan Hij dit toelaten? Wat is de zin van dit alles? Wij krijgen via de twee Emmaüsgangers een belangrijke aanwijzing. Namelijk dat Jezus leeft. Hij is na zijn kruisdood opgestaan uit de doden. Dat ligt niet in de lijn van ons menselijk redeneren, maar komt naar ons toe als een feit vanwege Gods handelen in onze geschiedenis.

Jezus toonde zich aan zijn volgelingen op de weg naar Emmaüs en daarna aan de leerlingen in Jeruzalem. Deze boodschap is een blijde boodschap en daarom belangrijk voor ons. Ook al kan deze blijde boodschap niet al ons lijden en verdriet toedekken. Nee, lijden en verdriet blijven onderdeel van deze wereld. Wij leven nu eenmaal in een wereld waarin het lijden een plaats heeft. Maar wel kunnen wij ons lijden een kruis noemen en dit kruis plaatsen bij het kruis van de Heer Jezus.

En van het kruis van Jezus getuigt het evangelie: het is niet het laatste dat Hem overkwam. Nee, God leidde Hem langs het kruis en door de dood heen naar het eeuwige leven. Als wij geloven dat het kruis van Jezus een weg opent naar het eeuwige leven ontvangen wij licht te midden van de duisternis. Dan komt er hoop in ons leven binnen, ondanks ons vragen naar het waarom.

Laten wij met de twee leerlingen meelopen en Jezus uitnodigen bij ons aan huis te komen. Moge Jezus ons nabij komen en ons zijn blijde Boodschap verkondigen. In de kerk, in de eucharistieviering mogen wij dit nabij komen van Jezus meemaken. Hij wacht daar op ons met een Blijde Boodschap. Namelijk dat Hij leeft en dat het lijden van zijn kruis niet zinloos was, maar belangrijk voor ons mensen. Moge de verrezen Heer ook in ons leven licht en hoop brengen.

Tekst: Bezinning op het Woord, inleidende teksten bij de dagelijkse liturgie