1e lezing: Hand.6,1-7
Tussenzang: ps.33,1-2.4-5.18-19  
2e lezing: 1 Petr.2,4-9
Evangelie: Joh.14,1-12  

Rotsvast vertrouwen

“Heer, wij weten niet waar Gij heengaat: hoe kunnen wij de weg dan kennen?” Deze vraag van Thomas is eerlijk en menselijk. Ook wij zouden soms graag precies weten waar het leven naartoe gaat. Jezus geeft echter geen routekaart. Hij geeft ons niet een app die ons precies zegt welke route wij moeten nemen. Nee, Jezus geeft ons slechts een - nogal cryptische - omschrijving: “Ik ben de weg.”

Het is niet een hapklare oplossing voor alle vragen, maar het is wel een hele sterke en betrouwbare belofte van nabijheid. De eerste christenen die dat hoorden, probeerden dat concreet te maken. Zij zochten naar rechtvaardigheid en zorg, naar manieren om samen Kerk te zijn, zodat niemand werd vergeten. En Petrus herinnert ons eraan dat wij zelf levende stenen zijn. Geen toeschouwers, maar bouwstenen. Samen vormen we een huis waarin God wil wonen. Niet zomaar een dak, boven wat hoofden. Nee, samen mogen wij de Kerk zijn, de Kerkgemeenschap vormen.

De lezingen van deze zondag vragen van ons niet dat wij alles zouden begrijpen. Zij laten ons zien dat het geloof een mysterie is en blijft. Maar zij nodigen ons wel uit tot een rotsvast vertrouwen. Dat wij Jezus onze weg is, dat Hij ons leidt. En dat we ons laten dragen door Christus, en zelf dragen worden van hoop voor elkaar.

Tekst: Bezinning op het Woord, inleidende teksten bij de dagelijkse liturgie