Evangelie: Mt.21,1-11
1e lezing: Jes.50,4-7  
Tussenzang: ps.22,8-9.17-20.23-24  
2e lezing: Fil.2,6-11
Evangelie: Mt.26,14-27.66 of: 27,11-54  

Hosanna: Red ons nu!

Toen Jezus Jeruzalem binnenkwam, begroetten de mensen Hem als een koning. Want ze zagen in Hem een heerser die hen van de bezetting van de Romeinen zou kunnen bevrijden. De mensen riepen allemaal in het Hebreeuws “Hosanna”. Dat betekent “Red ons nu!” En zij zwaaiden daarbij met palmtakken, want die palmtak was een symbool van de overwinning. Een overwinnaar kreeg een palmtak.

De mensen in Jeruzalem hadden toen dus compleet andere gedachten over Jezus. Zij dachten dat Hij als heerser en koning de zaak wel in handen zou nemen. Op dat moment wisten zij nog niet hoe het verder zou gaan. Wij weten het nu wel. Dat lezen we in het lijdensverhaal. Dat vertelt ons van het verraad, de geseling, de doornenkroon en de tocht naar Golgotha, waar Jezus is gestorven. Hij liet het gewoon maar gebeuren dat de mensen Hem verachtten en een misdadiger in Hem zagen. De ware overwinning behaalde Jezus door zijn dood op het kruis, waardoor Hij voor ons de poort naar het eeuwig leven heeft geopend.

Als symbool hiervan nemen wij als gelovigen de palmtakjes mee naar huis en bevestigen die thuis aan een kruisbeeld. Daarmee wordt aangeduid dat de ware palm van de overwinning wordt behaald met het kruis. Dit zien wij ook vaak in de liturgie. De palmtakjes die overblijven of de oude palmtakjes van het afgelopen jaar, die door de gelovigen aan het begin van de vasten worden teruggebracht naar de kerk, worden verbrand tot as. Van die as wordt op Aswoensdag het askruisje opgelegd. De overwinningspalmtak wordt weer tot askruisje. Dit is een heel mooie symbolische boodschap.

Zo blijven wij ook nog steeds ‘Hosanna’ roepen in iedere heilige Mis vlak voor het offer van brood en wijn, waarin wij onder deze tekenen het kruisoffer van Jezus gedenken. Dus als wij het ‘Hosanna’ zingen vragen wij Jezus eigenlijk om ons te redden uit onze zonden en dood: “Heer, red ons toch!” zeggen wij. Jezus redt ons op het kruis door voor ons een liefdesoffer te brengen in de persoon van de priester. Zo geeft Jezus nog steeds zijn leven voor ons op het altaar in de gedaantes van brood en wijn. Daar gebeurt wat exact op de berg van Calvarie is gebeurd.

Als wij straks de palmtakjes in ons huis achter het kruis gaan steken, bidden wij tot Onze Lieve Heer om de kracht om alle lijden in ons leven te kunnen dragen. Hij zal met ons zijn in al onze moeilijkheden om ons te begeleiden en te beschermen. Onze Lieve Heer zal ons omarmen en ons altijd zijn liefde blijven schenken.